De K.T.C. Luik


De K.L.T.C. werd gesticht in 1885 door de dames P. Trasenster en M. Habets en de heren E. de Laveley, J. Desoer, M.Trasenster, M. Gérard, L. Nagelmackers, G. en M. Laloux en P. Neujean.
Mr. Edouard de Laveley  was de eerste voorzitter van K.LT.C.
Naar anciënniteit is K.L.T.C. Luik de tweede club aangesloten bij de Belgische Liga.

In de straat ‘Vieux majeur' midden het kwartier 'de Fragnée’, vijf minuten wandelen van het station des Guillemins ontstond de eerste vestiging van de club. Na enkele jaren kwam er een overplaatsing naar het park ‘l’Abbaye du Val Benoit’, langs de Maas aan  de stadsrand.
Tien tennisterreinen verrezen tussen het groen, omkaderd door prachtige bomen, rozenstruiken en een vijver met watereenden.
Tot 1931 bleef de club in ‘Val Benoît’ en kende er haar gloriedagen. Onder leiding van Mr. R. Laloux en Mr. E. Dupont verhuisde de club in 1932 naar de groene heuvels van ‘Sart Tilman’ 

In 1895 was het baron R. de Rossius d’Humain, lid van K.L.T.C., die de eerste Belgische kampioen werd. Edelman de Rossius d'Humain was een polyvalent topatleet. Technisch vaardig, stijlrijk, tactisch slim. Hij schitterde in elke sport waar hij zich in bewoog : golf, voetbal, paardrijden, schermen . In 1896 werd hij met F.C. Luik de eerste Belgische voetbalkampioen. 

In 1896 volgde Mr. M. Nagelmackers hem op.
 
in 1897 werd Mr. R. De Rossius d'humain voor de tweede maal Belgisch kampioen. In 1901 volgde Mr. W. le Maire de Warzée  hem opnieuw op, hij werd  Belgisch kampioen van 1906 tot en met 1910. 
Eveneens in 1897, het jaar van het ontstaan van de club, werd het nationaal kampioenschap dubbel heren gewonnen door Mr. R. de Rossius en Mr. M. Nagelmackers. 
Mej. M. Habets werd Belgisch kampioen. 

In 1898 is het de beurt aan Mr. P. Trasenster, dan in 1899 werd het Mevr. P. Comblen en in 1900 opnieuw Mr. P. Trasenster en in 1901 dan weer afwisselend Mr. P. Comblen.
Mr.Trasenster en Mr. W. le Maire de Warzée wonnen dit kampioenschap zeven maal tussen 1901 en 1909. 

In 1906 tot 1908 wonnen Mr. L. Trasenster samen met Mej. M. Dufrénoy het dubbel gemengd. 

In 1909 en 1910 won Mr. L. Trasenster samen met Mevr. J. Chaudoir;  een tengere intelligente speelster, het dubbel gemengd. .

In 1912 eigende Mr. L. Trasenster samen met Mr. R. Storms van de Leopold Club zich opnieuw de nationale titel toe.

In 1914 eigende Mr. L. Trasenster zich het Belgisch kampioenschap toe. Mr. F. Anciaux werd junior kampioen van belgië in 1911.

Juffrouw M. Dufrénoy noemde men een van de beste Belgische speelster van voor 1914; gepassioneerd, briljant, met een verrukkelijke aanvallende stijl. Zij was internationaal bekend en werd de nieuwe ster van 1905 tot 1910, zij werd 5 maal nationaal kampioen in zes jaar tijd. In 1909 verdedigd zij haar titel niet  in haar plaats kwam Mevr. J. Chaudoir.
Jufr. M. Defrénoy werd twee maal kampioen dubbel dames samen met mevr. J. Chaudoir. Mevr. M. Trasenster, de latere Mevr. Dupont was drie maal kampioen tussen 1906 en 1913.

Kort gezegd, van 1895 tot 1914 rivaliseerde op sportief vlak K.T.C.  Luik met de tegenstanders, de Leopoldclub van Brussel.



Willy le Maire de Warzée 

Hij bouwde een lange en mooie loopbaan uit en was de grote rivaal van Mr. Paul de Borman.
Hij had een uitstekende rechter slag, zeer vlak en met een grote regelmatigheid, een uitstekende back-hand en lob, zijn benenspel was schitterend, steeds verplaatste hij zich snel op de achterlijn gedurende uren, zonder de indruk te geven dat hij zich vermoeide. Bij iedere wisselslag plaatste hij zijn ballen kort langs de lijnen tot 20 maal. Hij speelde in de werkelijke zin van het woord met zijn tegenstanders en deed hen het onderspit delven, niettegenstaande ze sterker waren. In Nederland bewaart men onder een stolp een tennisbal van de wedstrijd tegen van der Feen, er waren meer dan vijftig wisselingen voor een punt.


«La vie au grand Air» 1901 en 1903 

1901: M. Willy Lemaire de Warzée, een jonge Belgische speler met een grote toekomst is op 18 maart kampioen geworden van het internationaal tornooi van Nice, het tornooi vond plaats in de Lawn Tennis Club van Nice.
In 1903, de eerste week van maart speelde hij tegen de allerbeste spelers zoals Doherty, Ritchie, Riseley enz. tijdens het continentaal tornooi van Monte Carlo.
In 1903 speelde hij samen met Mr. P. de Borman en Mr. M. Lemaire in Hombourg-les-Bains, de oudste Duitse Lawn Tennis Club.

Mr. W. le Maire de Warzée was de grootste tenniskampioen van Spa. 
Daarenboven was hij de Belgische speler met de langste loopbaan en met een buitengewoon palmares; zes maal Belgisch kampioen in 1901, van 1906 tot 1910 zeven maal Belgisch kampioen dubbel heren samen met Louis Trasenster,  zevenentwintig maal in de nationale ploeg.

Van 1920 tot 1925 versloeg hij iedere Belgische speler met uitzondering van Mr. Jean Washer.
Samen leverde hij 117 kampioenstitels, behaald in binnen en buitenland.
De challenges bekers van de Leopold club, van Oostende, van Racing en Spa eigende hij zich definitief toe.
De beker van der Burcht te Spa won hij vier maal.

Hij speelde samen met  Mr. P. de Borman de finale van de Davis cup te Wimbledon.
In Duitsland  won hij het Palatinat kampioenschap en te Aix-la Chapelle in Zwitserland het kampioenschap van Genève.
In Italië won hij tweemaal het tornooi van San Remo.


Tekst en foto's: archief K.T.C.Luik
la vie au grand air van 1901- 1903
Livre d'Or de la Fédération R.B. De Lawn Tennis 1902- 1952