Koninklijke Beerschot Tennis en Hockey Club

Van 1899 tot 1920

Mr. Alfred Grisar, de stichter van Beerschot, was vanaf zijn jeugd een grote sportliefhebber.
In 1899 studeerde hij aan het Brits college van Brighton waar hij meerdere sporten beoefende.
Een eigendom, door zijn vader aangekocht aan het Kiel in 1895 van 19 hectare, met een uitgebreide renbaan, tribunes en een bar, werd hem geschonken.
Tijdens zijn vakantie in 1899, stelde Mr. A. Grisar vooraan zijn vader een sportclub te stichten zoals ‘La Gentry Anglaise’.
Op 3 september werd beslist  tot de oprichting van een nieuwe club.

Een dagblad dat bijna op miraculeuze wijze gevonden werd bij Mr. A Grisar zegt ons dat hij vanaf het begin een club wenste te stichten met 8 disciplines: wielrennen, voetbal, schieten, tourisme, cricket, tennis, paardrijden en wandelen. Mr. A. Grisar was 18 jaar toen het blad verscheen.
Hij schreef betreffende het tennisspel : alle Antwerpenaren spelen het Lawn Tennis, t.t.z. bijna allemaal. Zij hebben geen terrein maar  wel de gelegenheid dit mooie spel bij vrienden te spelen die hen uitnodigen, daardoor bleven tenniskampioenen in de schaduw staan. Clubs organiseren tornooien en kampioenschappen zodat de tennisspelers niet steeds tegen dezelfde personen dienden te spelen om zich te onderscheiden daarbij  is ereen het publiek dat hen ondersteunt.
Er stond bij dat de nieuwe club de naam kreeg van 'Antwerp Sporting Club'  met als kleuren blauw en rood .
In 1899 kreeg het project vertraging door het droevig overlijden van Mr. Ernest Grisar.
Mr. A Grisar werd  naar Antwerpen teruggeroepen en ging niet meer naar Brighton.
Met de hulp van zijn vier intieme vrienden;  Mr. Max Elsen, Mr. Edouard Lysen, Mr. Charley Hunter en Mr. Paul Muller zette hij zijn ideeën verder zodat op 11 februari 1900 een sportclub, met de naam “Beerschot Athletic Club”, werd gesticht, met als doel het beoefenen van alle atlhetiek disciplines zoals voetbal, lopen, tennis, polo, cricket en hockey.
De kleuren werden gekozen volgens de wens van Mr. A. Grisar. Hij droeg  mauve rouwkleuren voor zijn vader. Deze kleuren werden betekenisvol voor de keuze van de clubkleuren .

Van waar de naam Beerschot?

In een akte van bisschop Nicolas de Cambrai in 1155 verscheen voor het eerst de naam “Beverschot”. De terreinen waren afgestaan aan de Norbertijnen Abdij St. Michel. Het moerassig gebied noemde Bernescot, het beboste gebied “Bernescothage”.
De naam “Kyle” (Kil,Kiel) roept een rivierbocht op. Het sluit niet uit dat het Kyle een kleine haven betekend, gebouwd door de bewoners van de omgeving.
"Bernescot” kan een beschutting tegen gevaar betekenen, omdat er beren de omgeving bevolkten. Het schild van “Beerschot” bevat een beer en drie handschoenen.
“Bernescot” werd fonetisch “Beerschot”: een plaats om een kudde te beveiligen.


De eerste accommodatie

Men legde een tennisterrein aan in cement. Nadien werd er een tweede terrein in hetzelfde materiaal aangelegd. De tribunes van de renbaan werden omgevormd tot bar- restaurant, een ander deel van de tribunes werd verplaatst naar het centrum van het voetbalterrein. De kleedkamers van de jockeys die zich tegen de muur van het klooster bevonden, bleven bestaan voor alle leden van alle sporten.

Op 6 mei 1900 vond de inhuldiging plaats van de nieuwe lokalen. Er was een grote aanwezigheid en de promotoren waren tevreden.
In 1901 had men  275 aangesloten leden.

In 1913  en 1914 ontstond een grote uitbreiding, negen terreinen werden aangelegd, het tennis paviljoen werd ingehuldigd.
Beerschot werd de plaats waar de meest energieke, elegante gegoede stand samen kwam.

in 1918 trachtten drie leden van Beerschot; Mr. Charles Cnoops, Mr. Paul Havenith en Mr. Fernand de Montigny een een oude droom waar te maken. Als voorbeeld van de VI Olympiade van Stockholm wensten zij, in 1920 de VII Olympiade te organiseren, later de “Olympische Spelen”genoemd.
12 Terreinen werden aangevuld met een centraal tennisterrein en tribunes in niveau.

Club resultaten .

In 1901 won Mr. Max Elsen het clubkampioenschap. 
In juni hadden de eerste Interclubwedstrijden plaats tussen Beerschot en Leopold.
Juffr. Louise Gevers was de revelatie van het jaar daar zij tijdens het internationaal tornooi van Oostende zegevierde tegen de Belgen en de buitenlanders.

In 1902 hadden de eerste Belgische kampioenschappen plaats op Beerschot. Juffr. L.Gevers versloeg in de finale Madame Comblen van Luik.

In 1903 vond een eerste internationaal tornooi plaats met de aanwezigheid   van C. Hobart een van de beste jonge spelers van Amerika.
Het clubkampioenschap werd gewonnen door Mr. Henderson tegen Mr. Eric Thronton.

In 1904 won Mr. Henderson opnieuw, juffr. Fusch won enkel dames, Mr. Max Elsen en Mr. Robert Gevers wonnen dubbel heren.
Winnaar van het international tornooi was een buitenlander, Mr. Harry Smith.

In 1905 won het clublid Mr. A. Maus het jongeren Criterium terwijl de winnaars van het internationaal tornooi Mr. M. Murphy en juffr. Dufresnoy waren.

Het eerste comité werd samengesteld uit : Mr. Paul Havenith, Mr. Max Elsen, Mr. Charley Hunter, Mr. H.W. Gandon, Mr. André van der Meersch, Mr. Louis Grisar, Mr.Joseph Rymenans en Mr. Robert Gevers waren de leden.

De eerste voorzitter was Mr. Max  Elsen.
De verdere voorzitters van de tennisafdeling waren: Mr. Paul Havenith 1900-1909 , Mr. H. Evan Thomas 1910, opnieuw Mr. Paul Havenith in 1911 tot 1912, daarna Mr. H.O. Behrens van 1913 tot 1914.

In 1906 kreeg Beerschot voor de tweede maal toelating de Belgische kampioenschappen te organiseren. Het was een groot succes. De kampioenen waren; Mr. Willy le Maire de Warzée enkel heren, juf. M. Dufresnoy enkel dames, Mr. Lemaire en Mr. L. Trasenster dubbel heren, juffr. M. Dufresnoy en Mr. L. Trasenster dubbel gemengd, Juffr.. Dufresnoy en Mevr. de Selliers dubbel dames.

1907-1908 : werd het junioren criterium gewonnen door het clublid H. Bernard.

In 1909 werd Mr. Thomas Olher, een Engels manager gevraagd het internationaal tornooi te organiseren. Het was echter geen succes.

In 1914 organiseerde Beerschot opnieuw een internationaal tornooi. Dit werd het meest succesvolle met veel toeschouwers die van deze edele sport genoten. De vedetten waren de Heren Le Maire de Warzée, Paul de Borman, Lammens, D. Kool(Holland), A. Simons (Zwitserland) , de Dames waren Juf. Pasquier, Mevr.J. Liebrechts, de Dames de Borman en Storms , Mevr. A. Lent;  winnaar enkel dames.
Dat zelfde jaar had er een ontmoeting plaats tussen Schotland en Beerschot.

Helaas, in 1914 brak de eerste wereldoorlog zodat er voorlopig een einde kwam aan deze sportieve aangelegenheid.

Tekst en foto's
Le Livre d’Or 1899 - 1999  R.B. Tennis & Hockey Club,
Royal Beerschot Tennis & Hockey Club.