De Koninklijke Leopold T C

Mr. A. de Bassonpierre: 'ik was 14 jaar toen ik voor de eerste maal op het strand van Blankenberghe een tennisterrein zag met een net en uitgezette lijnen in katoen. Het materiaal was van Mr. M. Georges de Laveley, beheerder van de bank van Brussel. Zijn zonen waren mijn strandvrienden en met hen begon voor mij de tennissport.
Op 16 februari 1893, werd er thuis, aan de Société Civile plaats , 7, (later Square Frère Orban) de Leopold voetbalclub gesticht, in aanwezigheid van 12 notabelen.
De naam, Leopold club werd gekozen ter ere van koning Leopold II.  In het park Leopold werd het eerste tennisterrein aangelegd.
De tennisafdeling werd 5 jaar later werkelijkheid, na de Internationale Expo van Brussel van 1897. Men kreeg alzo de gelegenheid een houten paviljoen te kopen,
dat vervoerd werd naar het terrein Ten Bosch. Het terrein Ten Bosch werd gehuurd van Freddy Brugmann.
De eerste voorzitter van de tennisclub was
Mr. Carl van der Straten-Ponthoz

Baron de Bassompierre : archief ‘Sportimonium’ : werkstuk 1893 – Valerie Loontjens- R.L.C. centenaire.


Op het plein 'Ten Bosch' waren 15 tennisterreinen, waarvan er 5 bestonden uit gazon.
Na de Expo van 1897 werd het expo paviljoen aangekocht voor de som van 1000 F. De leden betaalden 20 F lidgeld.
In 1901, uit urbanistisch oogpunt bekeken, stelde Mr. F. Brugmann ter vervanging van Ten Bosch een terrein voor van 7 ha waar nog steeds de huidige club actief is.
De  competitieve elitaire club kende jaar na jaar meer bijval en groeide daardoor sterk,

In 1899, op de terreinen gelegen aan de steenweg van Waterloo werden voor de eerste maal internationale wedstrijden georganiseerd, waaraan belangrijke buitenlandse spelers deelnamen, zoals de engelsman Mr. Rober Barrett , een van de drie belangrijkste Engelse spelers toen, samen met de gevierde Engelsman Mr.M.J.G. Ritchie. Fransen, Nederlanders nike air max herr rea en Belgen waren voor het tornooi ingeschreven. In de finale versloeg Mr. R. Barret  gemakkelijk Mr. Paul de Borman. Mr. Barret was vooral goed in dubbel,  zeer tactisch, zeker en efficiënt en  hij plaatste zijn bal waar hij het wenste. Mr. Ritchie noemde men de krokodil vanwege zijn onverbiddelijke regelmatigheid.

In 1898 was Mr. Lefèbvre schatbewaarder van het 'Tennis Comité der Kampioenen'.
Van 1902 tot 1919 was hij schatbewaarder van de 'Tennis Liga'. Om het budget in evenwicht te houden, waar het ging over enkele honderden franken, oefende hij zijn functie behoedzaam uit. Op het tennis terrein blonk hij uit. Vanaf 1890 nam hij deel aan alle tornooien, werd hij met zijn vriend Mr. P.de Borman driemaal belgisch kampioen dubbel heren. Hij speelde zes maal samen met de nationale ploeg .

Ieder jaar vond het Pinkstertornooi plaats, dat had bekendheid  tot over zee en buiten Europa.
De aangename partijen lokte veel mondain volk, vooral de elegante dames trokken de aandacht. De tornooien ademden een sfeer uit van ‘garden – parties ' van het beste soort, zonder er een te kort aan sportiviteit voor in te boeten..
De K.L.C. was zeer vereerd drie voorzitters te hebben gehad, ten dienste van de 'K. Belgische Lawn Tennis Bond', namelijk: de Heren Armand Solvay, Alfred Lefèbvre-Giron en Paul de Borman en talrijke meedewerkers zoals;  Mr. MM.V. de Laveleye, Mr.P. Walckiers, Mr. R.Storms, Mr. W. le Maire de Warzée, Mr. E. van der Straten-Ponthoz, Mr. F. Husson, Mr. R. Van Gend en Mr. J. Haegeman.

In 1919 ging de Daviscup door in de Leopoldclub te Brussel. De fransen, Mr. François Dégusis en Mr. Laurentz wonnen tegen Mr. P. de Borman en Mr. Albert Lammens.
Mr. Lammens werd in 1919 officieel Belgisch kampioen.

In 1922 vond met groot succes , het wereldkampioenschap op gravel plaats onder de leiding van Mr. P. de Borman en Mr. d'Adrien Mayer. Enkel heren werd gewonnen door Mr. Henri Cochet en enkel dames door Suzanne Lenglen.

Armand Solvay

Werd voorzitter van de Belgische 'Lawn Tennis Federatie' van 1902- 1919
Was bevorderaar en pionier van de Belgische Tennis Organisatie.
Rond 1890 was hij een van onze beste spelers.
Hij behoort tot de oprichters en de voorvechters van onze eerste tornooien.
Het was  zijn voorstel om in 1895  de Belgische kampioenschappen op te gerichten alsook het comité der kampioenschappen, waaruit de tennisbond ontstond.

In 1902 was hij een van de stichters van de 'Belgische Tennis Liga', die in 1914 de naam Federatie kreeg.
Gedurende zestien jaar leidde hij deze organen met veel wijsheid, sportiviteit, grootmoedigheid en toewijding.
Op 11 juni verschenen de statuten in “La Vie Sportive”.
De Liga besloot voor de eerste maal Belgische spelers in te schrijven voor de internationale kampioenschappen van Engeland te Wimbledon die reeds bestonden van 1877.
In de herfst van 1902 verschijnt het eerste officieel Belgisch klassement in “La Vie Sportive” voor 55 spelers en 25 speelsters.
Het bestuur der kampioenschappen dat werkte tot 1902, was verbonden met de Unie der Sport en Atletiek die gesticht was in 1895,  vooral voor amateur sporters.

In 1904 nam de Belg. ploeg deel aan de competitie voor de Davis Cup. Er verscheen een jaarlijkse publicatie, waar tot heden niets van is teruggevonden.

In 1906 verschijnt een boekje van Mr. P. de Borman, getiteld “Lawn Tennis, quelques conseils”, daarin legt hij de belangrijkste slagen uit en beschrijft een trainingsmethode. Deze brochure kostte toen 1fr. 50.

Het belangrijkste evenement in 1907, was de eerste internationale wedstrijd : Duitsland – België die plaats had te Mannheim, op 15 en 16 juni. Duitsland won met 14 punten tegen 10.
In 1908 in de Leopold Club was België winnaar met 14 tegen 9.

Paul de Borman

Baron Paul de Borman was een van de grootste tennisspelers die de Belgische tennissport heeft gekend; tussen 1898 en 1912 was hij negen maal nationaal kampioen enkel heren, drie maal in dubbel en twee maal in dubbel gemengd, vierentwintig maal internationaal.
Hij beleefde een glansrijke periode als president van de nationale en internationale federatie.

In 1902 bij het stichten van de 'Belgische Liga', voegde hij zich bij het centraal bestuur. Hij was als internationaal secretaris zeer succesvol.

In 1912 stichtte hij de internationale federatie en was een gerespecteerd president.
De onoverwinnelijke Engelse ploeg: de gebroeders Doherty en de Riseley versloegen in de eindronde onze Belgische spelers met 5-0

citaten

a) Onze meest gekende kampioen van toen was Mr. P. de Borman, een van de beste spelers van het Europees continent. Hij speelde steeds op de achterlijn waar hij zich thuis voelde. Zijn rechter slag was hevig gelift en nauwkeurig. Hij plaatste de bal waar hij wilde. Zijn opslag zat vol van effecten en was verwarrend, zijn plaatsing was erg goed, hij had een grote vechtlust.

b) Mr P. de Borman était un des meilleurs joueur de l’Europe grâce auquel la Belgique unie à la France purent participer à la coupe Davis dès 1904 avec l'Amérique et l'Angleterre.

cheap breitling watches sale c) La Vie au grand Air 1903 : les joueurs belges à Hombourg-les- Bains sur cours couverts; Mr. P. de Borman et Mr. Willy le Maire de Warzée. (zie afbeelding foto album)

www.wikipedia.be: Paul de Borman

Mevrouw de Borman


Haar geboortenaam was Anne de Sellier de Moranville. Zij had een harde rechterslag, een goede back-hand, een solide opslag langs boven en een stevige netslag.
Met haar sterk karakter vocht zij tot het bittere einde.

Samen met Max Décugis (fransman) won zij in het dubbel gemengd, de internationale kampioenschappen van Frankrijk, deze werden tot 1925 de wereldkampioenschappen op gemalen baksteen genoemd.

Teksten en foto's:
Livre d’Or de la Féderation R. B. de Lawn Tennis 1902-1952
private coll.
R.C.L. 1898 - 1948 - 50 me anniversaire R. L.C. - archief 'Sportimonium'
R.L.C. centenaire - werkstuk 1893 Heuristiek : Velerie Loontjens, bijlage 9 - 'Sportimonium'
La vie au Grand Air
The Complete Lawn Tennis Player: A. Wallis Myers.
500j Tennis: fotos Mr. et mad. A en B de Borman 1904 – Roi des Belges.
Vacheron Constantin Patrimony Replica